Vorig jaar heb ik in Brussel de japanse visual kei band DIO ~Distraught Overlord~ gezien en was daar danig van onder de indruk. Onlangs kondigden ze aan dat men opnieuw een mini-tour in Europa zouden doen en vermits ze weer in Brussel passeerden moest ik daar uiteraard bijzijn. Naast DIO ~Distraught Overlord~ die een stevige portie metal brengen kregen we ook Pinky Doodle Poodle te zien. WIE?!;-) Punkrock van de bovenste plank! Oh ja, het voorprogramma werd verzorgd door zowaar een Belgische band, Guren, die zich volledig in de Japanse Visual Kei wikkelt.

Over Guren kan ik dan ook kort zijn: slecht. Deze jonge band heeft immers nog veel te leren want techniek en samenstel waren ver te zoeken. Waardoor de sound zeer rommelig klonk en absoluut niet strak. Ik vreesde voor de andere bands, maar dat was onterecht want vanaf de eerste noot bij PDP (Pinky Doodle Poodle) bleek algauw dat zij wel superstrak konden spelen en het geluid klonk dan ook duizendmaal beter, oef! En wat een leuke muziek. Van poppy rock tot stevige punkrock, deze extreem kawaii zangeresje en heren weten wat entertainment is. De sfeer zat er direct in en ik heb dan ook enorm genoten van hun optreden. Fantastische toch hoe een totaal onbekende band je zo kan verrassen. De zangeres was echt wel übercute en kwam zo uit een anime gestapt met haar meisjes stemmetje. De woorden “merci” en “dankjewel” werden trouwens enorm toegejuicht.

En dan DIO ~Distraught Overlord~. Zij kwamen en overwonnen. Wat een power, wat een enthousiasme van ballad-achtige stukjes tot stevige rammende bijna death metal stukjes. Het was kicken vanaf de eerste tot laatste noot. Hoewel ik het gevoel had dat ze iets minder bruut klonken dan de vorige keer (een van de guitaristen had namelijk net de band verlaten), maar zijn guitarlijnen stonden wel mooi op tape.

Anyway, het was de eerste keer dat ik in die zaal “De Vaartkapoen” kwam (hartje Marokaanse buurt in Brussel), maar het leek in elk geval meer dan in orde! Zeker het happy hour was een aangename verrassing.

Vanmorgen lag er een Gouden Gids voor m’n voordeur. Ik kan me niet herinneren dat wij die op ons vorig adres kregen. Wat is een mens in dit digitale tijdperk in godsnaam met zo’n kloefer van een boek? Telefoonnummers zoek je toch gewoon op ‘t Net of je belt zo’n info nummer en voor je je zin afmaakt geeft men je vaak reeds de gevraagde informatie.

Gelukkig heb ik via een collega een link gekregen waar je je kan uitschrijven om dit boomverslindend en uit een vorige tijdperk stammend gedrocht op te zeggen. Wat ik met dit boek doe, onmiddelijk deponeren bij het papier ren karton I guess. Uitschrijven kan hier: Gents Milieufront.

Crammerock, het festival in onze achtertuin, of althans toen we nog in Stekene city woonden. Toen was het festival op enkele tientallen meters van ons huisje verwijderd, met de bijhorende slapeloze nachten tijdens het festivalweekend. Toen we daar woonden zijn we er eigenlijk nooit naar toegeweest, nu we iets verder wonen in het naburige dorpje, zijn we dit jaar wel afgezakt. En dat weekend wordt ons dorpje overspoelt door maar liefst 15.000 festival gangers. Grappig zicht wel en goede gouden zakjes voor de middenstand.

Het was verzamelen geblazen bij ons buurmeisje van weleer. Daar konden we vanuit de tuin de entree in de gaten houden en als het niet te druk was, daar heen snellen. Bier was er alvast méér dan genoeg op het terras (een bak of 18?) en plezier ook. Met een wel zeer vrolijke bende van 15 nederlanders is het een waar feestweekend geworden.

Ik ben vrijdagavond reeds geweest en zag onder andere Clement Perens Explosition, The Wailers, Dada life, etc… en top off the bill: MILK INC. (wat een feest was me dat!). Wonder boven wonder ben ik zaterdag opgestaan zonder enige hoofdpijn, ik was wel nog een beetje beneveld van de euh… mm… grote hoeveelheden “biertjes”. Dat belooft want op zaterdag is het reeds kort na de middag opnieuw feest op het festival. En wederom gingen de biertjes héél vlot naar binnen. Zelfs Viktor heeft eventjes op het festival rond gelopen, omdat we moesten wachten opdat Moeke en Vake hem kwamen ophalen. Hij ging vlotjes van hollandse nek tot hollandse nek en had het enorm naar z’n zin. En dat op de harde deunen van De Heideroosjes. Rock on! Verder vond ik op zaterdag Vive la Fête het beste.

Anyway, het was een zeer amusant weekendje, maar behoorlijk zwaar. Ook is het verrassend om zo veel (oude) bekenden tegen het lijf te lopen aldaar en wat bij te praten/lullen. Volgend jaar, op de jubileum editie (20 jaar) zijn we er alvast weer bij!

Ik heb gisteren m’n eerste les gehad… in Antwerpen! Hoewel ik eerst geneigd was in Gent te starten met één avond per week is het dan toch A’pen geworden. Het is iets minder vlot bereikbaar dan Gent, maar nu ook weer niet zó onoverkomelijk hoor (auto parkeren op linkeroever, 2 haltes met metro en ik ben er). Het zou zelfs mogelijk moeten zijn dat ik na het werk toch nog eventjes thuis kan stoppen om te eten. Dat was voor de eerste les echter niet mogelijk aangezien ik me nog moest inschrijven en dat behoorlijk lang kan duren, dus recht van Gent naar A’pen. En bovendien zijn het hier twee avonden per de week! Op maandag lezen en schrijven en op woensdag spreken en luisteren, telkens met een andere laoshi. De eerste les, spreken en luisteren, zit er dus op en was een waar genot! Er werd niet 1 woord Nederlands gesproken tijdens de les maar 100% Chinees. Iets was ik een beetje miste in Sint-Niklaas want na 4 jaar is m’n spreken en luisteren absoluut nog niet wat het moet zijn. Ik denk dus dat ik de komende maanden veel ga kunnen bijleren, ies naais.

‘t Was wel behoorlijk anders dan ik gewoon was: ik zat nog maar net neer of ik kon me onmiddelijk voorstellen in het chinees omdat ik dus een nieuwe leerling (xin xuesheng) was. Dat verliep een beetje aarzelend mss maar ook weer niet zo rampzalig. De video’s die we te zien kregen en de vragen nadien gingen dan weer supervlot, niet moeilijk want het waren videoclips uit de cursus die ik al vier jaar bestudeer. En dat terwijl de anderen deze nog nooit gezien hadden. Dat was dan ook een stukje cake.

De klas ziet er ook amusant uit, het was redelijk ontspannen en een perfecte blend van belgen met een china-love (sommige met chinese vriendin/vrouw/werk) en de andere zijn Cantonezen die Mandarijns willen leren. De bende is niet zo zot en uitgelaten als in Sint-Niklaas, maar dat komt mss nog?

Enfin, ik heb alvast veel bijgeleerd en m’n grootste schrik, het mogelijks niveau verschil, valt best mee. Ik bengel ergens in het midden, denk ik, hoewel dat nog afwachten is wat het op maandag gaat geven, dat zal wsl meer theoretisch zijn en gezien ze daar al de vorige jaren een ander boek hebben gebruikt zullen er een pak karakters/woorden zijn die ik nog niet onder de knie heb. Maar dat kan geen probleem vormen, Smart.fm helpt me daar wel bij! Ik ben alvast heel enthousiast gestart en ben benieuwd naar m’n leercurve dit jaar. Een mooi uitzicht trouwens in de klas: op het zevende en een perfect view over de skyline van A’pen city.

*bloos* Hoe ik het doe weet ik echt niet. Maar zowel bij m’n Chinese lerares van Chinees als m’n Chinese lerares Taijiquan blijk ik het lievelingske te zijn. Ik moet blijkbaar over een verborgen eigenschap beschikken die… enkel werkt bij Chinese leraressen??? Ik kan me niet herinneren dat ik vroeger op de schoolbanken ergens het lievelingske was, wel integendeel. Buiten dan voor het vak Plastische Opvoeding, maar dat was een man. En ik was gewoon goed. XD.

Het zal wsl wel iets te maken hebben met m’n toewijding aan beide opleidingen. Hoewel ik de allereerste lessen Chinees bijles moest krijgen (ik snapte er de ballen van), heb ik door volharding, hard zwoegen, zweten en uren studeren m’n niveau zeer goed kunnen opkrikken. En dat is Conny laoshi wsl niet ontgaan.

Zo ook bij Sang Xilin laoshi, de juffrouw die deze maand naar België kwam voor workshops Taijiquan. Ik oefen elke dag enthousiast de nieuwe movements waardoor ik ze bij de volgende les nog allemaal kan en ik spreek af en toe een woordje/zinnetje Chinees tegen haar. En dat wordt steeds enorm geapprecieerd. Gisteren op de laatste lesdag werd ik er zelfs verlegen van. Dol enthousiast begroet ze me immers steeds met “Jiiiiiiiiiiiiiiiimiiiiiiiiiiiiiiiii, ni hao” als ik toekom in de les. En gisteren deed ik blijbkaar een nieuwe beweging behoorlijk goed, zo goed dat ik het onmiddelijk mocht tonen aan de anderen. Gevolg, een instant black out waardoor het op niksken trok. “Jiiiiiiiiimiiiiiiiiiii….this…..no good”. Neen, natuurlijk niet. Enfin, tweede poging was wel goed tot groot jolijt. “Jiiiiiiiiiiiiiimiiiiiiiiiiii, very good, blabla”. En zo werd er nog een paar keer met m’n naam gegooid tijdens de les en tijdens de hilarische groepsfoto sessies dat ik behoorlijk verlegen werd.

Maar eerlijk? Best wel eens leuk zo veel aandacht te krijgen, hihi. Anderzijds gaat het ook pijn doen. Mijn 4 jaar Chinese les is immers eind juni al afgelopen en zodus zal ik geen les meer krijgen van Conny laoshi, maar van iemand anders, in Gent deze keer. En vanavond nemen we ook afscheid van Sang Xilin. Ik zal “jiiiiiiiiiiimiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii” missen :-/

Ik bleek nog niet goed wakker te zijn deze morgen. Want toen ik de deur toe trok om naar het werk te vertrekken merkte ik dat ik m’n sportschoenen had aangedaan. Toen ik terug binnen wou om ze te wisselen werd het nog leuker: mijn sleutels lagen nog binnen! Daar stond ik dan: ik kon niet in huis en niet in de auto.

Eventjes naar Valerie gebeld, die was echter al vertrokken naar het werk, maar haar gaysm stond niet aan. Mmm. Eventjes naar m’n ma gebeld en die had gelukkig ook een sleutel van ons huis. Ben dan maar even om de krant gelopen en een kwartiertje later kwam ze me “redden”. Ik herinner nog de woorden van m’n ma toen ik nog thuis woonde: “Gij gaat ooit je broek nog eens vergeten aan te doen”.

And there’s more! Afgelopen zaterdag had ik een 3 uur durende workshop ivm het toepassen van Taiji chen ter verdediging. Het was lekker “intiem”: er was slechts een 5-tal man, maar dit wil wel zeggen: een veel intensere workshop! Dus hebben we allerlei kneepjes geleerd dat de stukken en brokken eraf vlogen, letterlijk. Alle moves werden gefotografeerd en gefilmd waarvan we later van onze laoshi een mooi aandenking krijgen op DVD-schijfje, dat wordt leuk! Enfin, hier enkele sfeerbeeldjes, de rest op myspace van Gezondheid brengt Geluk.

Alé, om enkele nieuwschierigen tevreden te stellen, de eerste foto’s zijn opgedoken van m’n Taiji sessies. Je vindt de hele collectie op de myspace van Gezondheid brengt Geluk. En eentje krijg je hier kado (zie de perfect yinyang balans: Sang Xilin in’t wit & ik uiteraard in’t zwart! ):

Sedert het begin van m’n studie Chinees in 2005 schuimde ik regelmatig het web af opzoek naar nieuwe studeermethoden. Ik kwam regelmatig langs sites met leuke lesjes, nieuwe vocabulair, podcasts, etc. Het was echter vaak niet zo praktisch of er was te weinig informatie waardoor ik er niet bleef hangen en dus niet echt veel bijleerde.

Tot ik vorige week Smart.fm ontdekte. Dat sociale netwerken de laatste jaren een serieuze hype zijn geworden weet ik ondertussen wel, maar dat er ook social learning netwerken waren, dat is me ontgaan. Smart.fm is dus zo een social network site waar je op zeer effectieve wijze kan studeren en woordjes herhalen. De site heeft een wetenschappelijk onderzoek als achtergrond van hun bestaan. Namelijk een research project naar de meest effectieve studeermethoden. De resultaten van dit onderzoek worden verwerkt in de leermethoden op smart.fm. Het heeft voornamelijk te maken met berekende intervallen voor “spaced repetition” (= het in de tijd uitspreiding van herhalingen van je te studeren items). Dit op de voordeligste manier, dit wil zeggen, met zo weinig mogelijk inspanning het zo efficiënts mogelijk aanleren van nieuwe begrippen voor opname in het lange termijn geheugen.

Een week gebruik ik nu smart.fm en ik ben verslaafd. Nog nooit was studeren zo plezant! Er zijn immers ook studeermethoden in de vorm van spelletjes, zoals “BrainSpeed”, waar je supersnel een keuze moet maken uit de juiste vertaling, etc. Hoe sneller je het kunt, hoe hoger je zal staan op de wereldweide ranking… ik sta voorlopig 33905ste… nog werk aan de winkel dus . Ook dictee is mogelijk wat het leren luisteren naar een andere taal sterk verbeterd. Maar het grootste deel wordt natuurlijk opgevuld door het “drillen” van nieuwe karakters/woorden. Hoe meer je een karakter/woord herhaalt hebt en goed hebt gestudeerd (er worden steeds mini testjes gedaan), dan wordt het steeds minder snel herhaalt in de toekomst. Zo krijg je de woorden/karakters waar je het moeilijk mee hebt vaker voorgeschoteld zodat ook deze uiteindelijk een stevige plaats krijgen in je lange termijn geheugen. Fantastische toch?! Waar wacht het onderwijs op om dit in te voeren? Geen probleem meer met studenten die verkeerde studeermethoden gebruiken, de site berekent en bepaalt jouw beste studeermethode en focust op je moeilijkheden.

Naast talen (ik volg nu “Chinese Characters: Level 1” en “Chinese Characters: Level 2“) zou je eigenlijk gelijk wat kunnen studeren via Smart.fm (theorie weliswaar). En zodoende volg ik ook nog de aardrijkskunde cursus: “The Countries of Asia and Oceania“. Heb je interesse in het IJslands, wil je de presidenten van de US in je brein stampen, of de dynastieën van China kunnen aframmelen, geen probleem want ook hiervoor zijn op Smart.fm al enkele lesjes terug te vinden. Het staat misschien nog wel allemaal een beetje in z’n kindschoenen zodat er af en toe een bugje opduikt en ook qua content kan het nog veel beter. Maar het is een prachtige start. TRY IT! Oh ja, je kan m’n eigen account uiteraard ook eens uitchecken.

Deze maand volg ik dus twee avonden in de week een workshop bij Sang Xilin. Deze juffrouw werd door m’n Taiji leraar uitgenodigd om een maand lessen te komen geven. Het is nu het derde jaar dat er door Thomas mensen uit China naar hier worden gehaald om een intense Taiji cursus te kunnen volgen in eigen land.

Ik heb al een half jaartje Taiji Chen stijl er op zitten dus ik dacht dat het wel best mee zou vallen. Jawadde, Sang Xilin weet van aanpakken! Geen opwarming nodig, direct GAAN. Na een kwartier was ik al kletsnat van het zweet. Heavy. Maar oh zo leuk. Zij zou de Chen stijl in een iets stevigere manier brengen, iets meer verwijzingen naar Gongfu. Les krijgen van een Chinees/Chinese die de sport door en door kent is een waar genoegen en zoals m’n leraar het zo schoon kan zeggen: “een ware bron van kennis”. Het was een zeer intense avond en ik heb er al veel uitgeleerd… in een wip waren die twee uurtjes voorbij. Ik kijk al uit naar woensdag.

Er zijn er hier die al lang wachten op beeldmateriaal. Wel, dat zal er weldra aankomen, want er zijn een paar fotootjes genomen deze avond.