Vrijdag zijn we Viktor’s kleinste nichtje Leto gaan afhalen in de crêche in Sint-Niklaas, want zij kwam spelen & overnachten (bed&breakfast?).  We zijn daar toch wel op ons gat gevallen hoor toen we in Leto’s crêche binnekwamen: groot, mooi, hartelijk ontvangst, reuze veel speelruimte, jawadde, ‘t was bijna een binnenpretpark, chique dingens.

Dus zaten we vrijdag eens met twee kleine dutskes in ons huis… wat een drukte!  En daarenboven hadden we nog vrienden uitgenodigd om te komen smullen (lekkere mexicaanse ezeltjes of beter gekend als burrito’s, mmmmm)…  een mens moet bezig blijven hé.

Wat een mooi weer vandaag, vollen bak zon en aangename zachte temperaturen (rond de 10° C schat ik).  Ideaal om een stapje te zetten naar de speeltuin achter ons huisje.  Schommelen, wippen, van de glijbaan, noem maar op: we had the full package! 

En zo net zijn we terug van het laatste nieuwjaarsfeestje bij Moeke Vaart.  En daar zorgen ze altijd wel voor een verrassing.  Deze keer moesten we een of andere opdracht (lees: uzelf belachelijk maken) uitvoeren alvorens we ons pakje kregen: droge tralala eten en om ter eerst fluiten (wat niet goed lukt met een droge mond), ballon opblazen en als eerste laten ploffen, en dan dit: pol-lepel aan uw broek hangen en boven een kookpot gaan staan en zoveel mogelijk klokslagen maken… ‘k kan u verzekeren, vrij fout om iemand obscene heupbewegingen te zien maken boven een kookpot. 

Viktor kreeg mooie kabouterbotten om in plassen te springen (als ik deze post herlees, zie ik steeds staan: “botten om in te plassen”) en Valerie & ik kregen elk een mooi java beeldje dat geluk brengt.  Wij moeten dringend gaan trouwen zo blijkt: die beelden geeft men namelijk in Indonesië aan een stel dat gaat trouwen en… ik word dit jaar 30, ik moet dringend m’n voorhuwelijksparen gaan innen!