Naar aloude traditie namen we vandaag weer deel aan de Lambikfeesten op Bosdorp te Stekene. Locatie van dienst was het kleuterschooltje op Bosdorp waar Jimmy en Nathalie hun kleuterjaren sleten en waar moeke vaart juf is in de derde kleuterklas. Met de fiets reden we naar oma Bosdorp (Jimmy’s oma) alwaar we de fietsen stalden, een koekje niet aan onze neus lieten voorbijgaan en vervolgens te voet 20 meter verder liepen naar de feesttent. Even snuffelen in de Schanullekesmarkt, een rommelmarktje met voornamelijk speelgoed in de aanbieding, vaak verkocht door de kinderen zelf. Viktor had meteen zijn zinnen gezet op een driewielertje. Hij nam het gretig van zijn standplaats en teste het ter plekke. Dat het hem 5 EUR zou kosten en hij zijn spaarvarkentje niet had meegenomen drong nog niet tot hem door. Groot was dan ook het verdriet toen we de driewieler opnieuw aan de eigenaar bezorgden. Even later waren de traantjes gedroogd toen hij voor 30 cent een autootje mocht uitkiezen. Een kinderhand is gauw gevuld…

De clown kon Viktor slechts matig boeien dus trokken we naar de speeltuin waar de glijbaan voor enkele honderden keren plezier verschafte. Andere kindjes die de glijbaan durfden benaderen werden meteen getrakteerd op een heftig protest van Viktor, nog voor ze één voet op het toestel konden plaatsen. Meneertje peuter heeft de glijbaan graag voor zich alleen. Een meisje dat ons bekend voorkwam en vermoedelijk dezelfde crèche frequenteert werd door Viktor wel toegelaten. Verlegen lachjes gingen algauw over in uitbundig schateren. Om ter snelst gleden ze van de glijbaan. Zou hier iets moois groeien?

Als eersten konden we vervolgens aanschuiven voor de mosseltjes. Lambik serveert mosselen à volonté! Was me dat smullen zeg! Ook Viktor genoot van de delicatesse. Hoewel hij zich meest amuseerde met het openen van de mosselen. Mama mocht ze vervolgens opeten. In tegenstelling met het feestje vorige week waar we vroegtijdig moesten evacueren gedroeg Viktor zich deze keer wel heel flink voor een 20-maanden jonge peuter.

Als toetje nog een door tante Gaby gebakken pannekoek. Volgens Viktor “kannepoek”. Zijn buikje stond bol! Tante Gaby werd al gauw omgetoverd tot Polly, naar het kaboutertje in Gaby’s tuin. Onze oogappel stond dus weer in het middelpunt van de belangstelling en hij genoot ervan. Als afscheid deelden we nog dikke kussen uit aan de hele familie want de meesten zullen we niet meer zien voor ons vertrek naar het Rijk van het Midden.