Afgelopen week had ik een weekje verlof, hetgeen ik volledig besteed heb aan werken in het nieuwe huis. Om toch ook nog iets ontspannends te doen gingen we van vrijdag tot zondag naar oma ’s appartement in Bredene. Viktor en ik reden al vrijdagvoormiddag door en Jimmy volgde vrijdagavond na het werk. We waren gepakt en gezakt alsof we voor 3 weken naar China gingen 
Als je de luxe hebt om veel te kunnen meenemen dan doe je dat gewoonlijk ook hé. Aangezien we ook serieus op ons budget moeten letten hebben we alle eten en drinken van thuis meegebracht zodat we het niet veel te duur moeten betalen in kleine buurtwinkels aan de kust. Lekker zuinig dus. Maar we hadden wel alles wat we wilden: zelfgemaakte Sangria met vers fruit, chocomelk, muffins, hotdogs, …
‘t Was de eerste keer dat we bleven overnachten in het nagelnieuwe appartement. Het optrekje op de tweede verdieping, op de eerste lijn aan de zee, is voorzien van alle mogelijke hi-tech snufjes, inclusief alarmsysteem, flatscreen TV in living én slaapkamer, wekkerradio met I-pod; …
Viktor was het hele weekend super in z’n nopjes. Onze activiteiten waren dan ook niet mis: wandelen op het strand met blote voeten in de zee, schelpjes rapen, of liever schelpjes kapottrappen en dan maar lachen, spelen in de mooie nieuwe speeltuin, fietsen door natuurgebied tussen Bredene en De Panne en naar de haven in Oostende, verse schelvis en maatjes kopen in de vismijn, filmpje kijken van Happy Feet (pinguins spelen de hoofdrol), terrasje doen in de Twins Club, sufers en vliegers bekijken en als afsluiter go-cart rijden! Met die gocart had Viktor nog een beetje problemen. Het was er eentje op zijn maat maar achteraan voorzien van een duwstang zodat ouders indien nodig kunnen bijsturen. Het trappen met de pedalen en het sturen afzonderlijk lukte hem net maar die twee handelingen combineren ging Viktors petje nog te boven. Dit zorgde voor hevige frustratie bij onze ukkepuk. Hij ervaarde dat hij het nog niet helemaal zelf kon en nog hulp nodig had maar anderzijs wilde hij dat niet toegeven en wilde hij het toch zelf doen. “Mama helpen, nee, ikke zelf doen, nee mama, nee ikke, …” Hij wist zelf niet meer wat hij wou. Binnen een jaartje scheurt hij vast rakelings langs oude dametjes.
Een opmerkelijk verschil met nichtje Alix die aan de zee het liefste mooie schelpjes uitzoekt en bewaart stelden we vast bij Viktor. Onze zoon ziet ook graag schelpjes op het strand maar niet om zorgvuldig uit te kiezen en te bewaren, wel om er hard met de voeten op te stampen en ze te horen kraken. Boys will be boys. Hij was wel zo lief om enkele schelpjes uit te kiezen speciaal voor zijn nichtjes. Mémé, je bent gewaarschuwd, de volgende keer dat Viktor zijn nichtjes ziet krijgen ze een lading mooie schelpjes cadeau.
We hadden ons voorgenomen dit weekend 1 keertje op restaurant te gaan. Hoe kan het ook anders, bij een Chinees. Dus deze middag gingen we in de winkelstraat van Bredene op het middaguur Li Garden binnen. We bleken de eerste klanten. Een vriendelijke dame bediende onze tafel en Jimmy had meteen weer een slachtoffer om zijn Chinees mee te oefenen. Het gesprek ging redelijk vlot. Viktor gedroeg zich goed aan tafel als beloning viel er zowaar een leeftijdsgenootje binnen: een Chinese knaap die 3 maanden jonger is dan Viktor. Na heel wat gegluur naar elkaar durfden de twee elkaar benaderen en samen hebben ze een uur lang naar de visjes liggen kijken en heen en weer liggen lopen. Taal en cultuur vormden geen barrière, dit waren dikke vriendjes! Het ventje wilde Viktor meermaals een aaike geven maar dat ging onze dreumes nét iest te ver.
