Het plan voor deze voormiddag was om naar de kapper te gaan waar zowel ik als Viktor een nieuw coupke zouden krijgen. Ik heb gisterenavond prentjes van kapsels gezocht en ik ga voor de Sharon Stone-coupe en Viktor voor de korte naar voor gekamde jongenscoupe. Helaas bij aankomst in de kapperszaak bleek dat het te druk was om ons meteen te helpen. We zullen deze namiddag terug moeten. Aangeien we dan toch al in Stekene waren trokken we even naar de Zeeman en het Kruidvat. In de Zeeman geen problemen, behlave aan de kassa toen Viktor een rol inpakpapier voor een zwaard aanzag. Hij nam het ding uit de doos en zwaaide er flink mee in het rond tot de rol helemaal slap hing. Gauw trok ik “het zwaard” uit zijn handen en zette het terug in de doos, maken dat we weg waren!
Bij Kruidvat nog meer afronten. Viktor weet goed dat er midden in de winkel een grote kikker staat met flikkerende lampjes als ogen en daaronder een hele reeks bakken met snoep. Meneertje was duidelijk van plan een snoepje te stelen. Dat was echter zonder zijn moeder gerekend. Ik vroeg onze uk weg te gaan bij die snoep maar aangezien hij niet luisterde nam ik zijn hand en trok ik hem een eindje van bij de snoep vandaan. De uk slaagde erin zich los te trekken en zette het op een lopen. In 1 2 3 was hij verdwenen achter de kassa. Kordaat beval ik hem daar meteen vanachter te komen, terwijl zeker 10 paar ogen van wachtende klanten op ons gericht waren. Alweer vertikte meneertje het te luisteren waardoor ik mezelf achter de kassa moest wurmen om de uk er vanachter te trekken. Luid protest was het resutaat: “Laat mij gerust! Laat mij gerust!”. Vervolgens moesten we nog 5 minuten aanschuiven alvorens we konden betalen. Al die tijd moest ik 1 hand stevig rond Viktors pols houden om te voorkomen dat hij de winkel opnieuw zou inrennen of erger nog, de straat op (zoals hij me in het verleden al es lapte). 4 euro 5 cent betalen met 1 hand is niet makkelijk, dat kan ik je verzekeren! Als straf vloog de uk thuis meteen het bed in, waar hij quasi onmiddellijk in slaap viel. Gisteren en eergisteren is hij met oma en opa naar de zee geweest en de vermoeidheid eist zijn tol. Maar wie stond daar in de winkel met blozende wangen? Ikke dus.
