Heimwee naar het land van het midden.  Zowat elke dag moet ik terugdenken aan onze fantastische belevenissen, ervaringen en indrukken die wij hebben opgedaan in dat prachtige mooie land, China.  De indruk die wij alle drie hieraan overhouden is niet goed te verwoorden.  Geregeld bekijk en lees ik onze blog verhalen opnieuw en mijmer ik weg bij het zien van de foto’s of het lezen van anecdotes.  Het kriebelt dan ook ongeloofelijk om terug te keren naar China en een ding is zeker: zodra de kans er is zijn we weg!

Maar ondertussen proberen we China een beetje naar hier te halen. Drie uurtjes Chinese les zijn al een leuke verademing, chinees koken, thee drinken, chinese decoratie in huis, films, muziek, noem maar op, ze moeten allen de heimwee wat temperen.  Maar dat lukt dus niet.  Waarschijnlijk start ik later deze maand ook nog met Taiji in Sint-Niklaas.   En dat zal ook weer heel leuk zijn… but nothing beats the real thing…

Deze post had ik eigenlijk al een dik half jaar geleden geschreven (17 februari om percies te zijn) maar nog niet gepubliseerd met de hoop dat de heimwee zou sluiten, integendeel dus.  Een jaar na onze reis leek me dan ook de tijd overrijp.  Zo, dat wou ik hier dus even kwijt aan jullie.  Snif snif.