Het lijkt wel de maand van de “lost contacts”. Naast het hernieuwde contact met Kozue had ik de week ervoor een gelijkaardig voorval. Het had toevallig ook met die japanse band te maken (Onmyo-za) want ik had een tweetal jaar geleden contact met een meid uit de UK via m’n Last.fm account. Ook zij leek van de aarde verdwenen te zijn, tot ik plots met iemand uit de UK aan het corresponderen was. Pas na enkele berichten hadden we beiden door dat we al eerder elkaar gesproken hadden. Gek hé.

Maar een ander belangrijk contact en eentje dat ons alle drie extreeeeeeeeem nauw aan het hart ligt is hopelijk binnenkort ook hersteld. Sommige herinneren zich waarschijnlijk nog ons nachtelijk avontuur in Yangshuo, China. We werden toen “gered” uit het hol van Pluto door een chinese boer met zijn gezin. Hij had toen samen met zijn vriend onze fietsen op hun moto’s gebonden en ons zo door de duisternis kilometers verder terug naar het goede dorp gebracht. De foto die we toen namen van deze helden staat steevast thuis naast m’n computer.

We hebben toen het adres gekregen van deze heroes en hebben beloofd om de foto op te sturen. Dat is dus een beetje op de lange baan geschoven tot ik gisteren aan een brief ben begonnen. Ik moet hem nog vertalen naar het Chinees en best eens laten nalezen door m’n juf. Die brief gaat een dezer dagen op de post en dan wordt het bang afwachten of we er reactie op krijgen. Wij hopen het in elk geval van wel. Hopelijk wachten deze mensen niet zo lang als ik (beetje beschamend, ik geef het toe, 1,5 jaar na datum). Want als we met deze mensen terug contact krijgen is het plan dat we hen binnen een jaar of twee nog eens gaan opzoeken tijdens onze tweede grote(re?) Azië reis (maar later meer hierover).