Ik kreeg deze week een leuk gerechtje doorgestuurd en vermits euh ik dit jaar nog niets had gekookt leek de tijd rijp om eens een poging te wagen. Een eenvoudig wokgerecht met varken, gebakken rijst en wat soja. Redelijk snel klaar maar overheerlijk, zeker eens proberen!

Benodigdheden? (voor 4 personen)
plantaardige olie, 400gr heel fijn gesneden varkensvlees, 1 dl Batida de Coco, 8 pijpajuintjes, 2 teentjes knoflook, 1 grote knol gember, 2 eieren, 350 gr. gekookte basmatirijst (lang leve ons Tilda!), 100gr erwten, 2 eetlepels sojasaus en peper en zout.

How to do it?
Bak het varkensvlees in een hete wok. Doe de pijpajuintjes, knoflook en gember erbij en laat alles nog 2 minuten verker bakken. Breek de eieren er bij en roerbak alles nog een paar minuten. Schep de rijst en de doperwten door het mengsel en laat alles goed warm worden. Breng het gerecht op smaak met de Batida de Coco (wat dan tevens als aperitief kan dienen, puur uiteraard) en de sojasaus. Kruid eventueel nog met wat peper en zout.

How to present it?
Presentatie maakt ook veel goed, zo heb ik het voorgeschoteld (fr3Ak!): Nu ja, ik moest het wel ferm presenteren want Valerie vond het eruit zien als hondenbraaksel of iets dergelijks:

Deze ochtend trokken Viktor en ik onze kookschort aan. Met mama als chefkok en Viktor als hulpkok moesten het heerlijke koekjes worden! Ons huis, dat naar aanleiding van het eerste bezoek van potentiële kopers gisteren volledig was opgeruimd en grondig gekuist werd, moest eraan geloven. Viktor schudde even met de bloemzak en de keuken was bedolven onder een wit laagje.

Deeg kneden is een concept dat nog niet geheel duidelijk is voor onze peuter. Voor hem betekent het een stukje deeg uit de pot nemen en het vervolgens in de spoelbak keilen. Hup, nog een stukje deeg in de spoelbak, en nog eentje. Het stijfkloppen van eiwit met de mixer was een waar wonder. Het aanbrengen van eigeel op onze koekjes kon Viktor als de beste! Het strooien van suiker ging niet zo gelijkmatig. Het ene koekje was dus al zoeter dan het andere. Maar wat een smulfestijn eens onze koekjes klaar waren! Zelden zo’n harde brokken gegeten maar smaken deden ze want: wat je zelf doet doe je beter (DIY hardcore)! Zo denkt ook Viktor erover.

Alweer een probeerseltje dat klaar is in een handomdraai en verrassend lekker smaakt!

Benodigdheden: verse bladerdeeg, uitgerold (te vinden in de koelafdeling van uw supermarkt) – 2 tomaten, in schijfjes gesneden - 1 rode en 1 gele paprika, in fijne schijfjes gesneden – enkele olijven, eveneens fijn gesneden – 1 klein blikje tomatenpuree – 1 pakje smeerbare geitenkaas – 1 eigeel – indien gewenst spekblokjes, al dan niet gerookt (bv. van het merk Herta) – Provençaalse kruiden

Ga als volgt te werk:

1. Bak de spekblokjes tot ze krokant zijn. Bak tegelijkertijd paprika, tomaat en olijven kort in een andere pan. Kruid de groenten met Provençaalse kruiden en wat peper.
2. Verwarm uw oven voor op 180° C
3. Rol het bladerdeeg uit op een bakplaat en besmeer met de tomatenpuree.
4. Schep volgende ingrediënten op 1 helft van het bladerdeeg: de gebakken spekjes, paprika, tomaat en olijven en de geitenkaas.
5. Vouw nu het flapje bladerdeeg dicht en duw de randen toe met een vork.
6. Smeer het flapje voorzichtig in met eigeel. Gebruik hiervoor een kwastje of de bolle kant van een theelepel.
7. Plaats het flapje gedurende 30 minuten in de hete oven.
8. Smullen maar!

Zin in iets lekkers en eenvoudig? 

Neem volgende ingrediënten bij de hand: 450 gr rauwe garnalen / scampi’s  (gepeld en darmkanaal verwijderd), 1 eiwit, 2 theelepels maïzena, 1 theelepel zout, 1 theelepel sesamolie, 1/2 theelepel versgemalen witte peper, 450 gr rijpe mango (geschild en in stukjes gesneden), arachideolie, 1,5 theelepel fijngesneden gember, 2 theelepels fijngehakte knoflook, 1 eetlepel droge sherry, fijngesneden lente-ui

Ga als volgt te werk:

1. Meng eiwit, peper, zout, maïzena, sesamolie en garnalen/scampi’s.  Zet het mengsel 20 minuten in de ijskast.
2. Laak de wok heel heet worden, giet er de arachideolie in. Wanneer de olie zo heet is dat ze begint te roken voeg je de garnalen/scampi’s toe.  Bak ze kort tot ze geurig en wit zijn.
3. Voeg de rest van de ingrediënten toe, uitgezonderd de lente-ui.  Laat alles nog even bakken en roer regelmatig om.
4. Voeg als laatste de lente-ui en nog een scheutje sesamolie toe.  Warm het geheel goed door en serveer met witte rijst.

Mjammie!

Dit is een gerecht uit het boek”De Complete Chinese keuken” van Ken Hom, Fontaine Uitgevers.

‘t Is al veel te lang geleden dat er nog geblogd is, daarom nu even een update van de laatste dagen.

Vorig weekend heb ik i.p.v. te gaan mountainbiken gewerkt aan mijn algemene conditie d.m.v. een toertje op de baan.  Zo’n 40 km op de baan fietsen met dikke mountainbikebanden is geen lachtertje, al helemaal niet wanneer er een stevige wind staat.  Mijn hartslagmeter gaf dan ook de helse cijfers van 162 gemiddeld en 225 (~J~ euh bij zo’n hartslag is een normale mens dood…  of wel beseft Valerie het nog niet ) maximum weer.  Wel leuk om weten is dat ik op zo’n tochtje maar liefst 1033 calorieën verbruik!  Ter info: 100 g chocomelk bevat 70 calorieën en 100 g boter bevat 330 calorieën.

Hoewel het eens leuk was verkies ik toch het echte mountainbiken door modder, velden en bossen.  Vandaag heb ik dus deelgenomen aan de georganiseerde tocht in Belsele.  30 km afzien aan een gemiddeld tempo van 15 km per uur, niet slecht voor dit terrein.  Ik hou er wel enkele flinke blauwe plekken en een opengereten been aan over.  Eén keer belande ik in de prikkeldraad en de andere keer in een grote plas modder.  De hartslagmeter tikte af op een gemiddelde van 171 en een maximale hartslag van 217.  Ik verbruikte 1194 calorieën!  Wat een sport!

Om weer helemaal op te kikkeren na de zware inspanningen konden we gelukkig lekker aanschuiven bij mémé Kitty en nonkel Frank en dit ter gelegenheid van Kitty’s 28ste verjaardag.  De zelfgemaakte lasagne ging vlotjes naar binnen.  Hoewel onze oogappel de afgelopen week voor vele slapeloze nachten zorgde en vele emmertjes vol traantjes heeft laten lopen omwille van een hardnekkige oorontsteking, was de lieverd in het gezelschap van zijn nichtjes Alix en Leto helemaal in zijn nopjes.  Neefje en nichtjes waren de beste vriendjes en speelden zowaar samen zonder elkaar dingen af te pakken.  Zelfs de kleine Leto die nu al erg behendig is in het kruipen werd betrokken in het spel.  Wat een lieverdjes alledrie!

Gisteren stond helemaal in het teken van ons Thaise etentje waarvoor we Jimmy’s klasgenoot uit de Chinese les, Bart en zijn vrouw Ilse hadden uitgenodigd (~J~ lees: als proefkonijnen gebruikt).  Het voorgerecht, vishapje in bananenblad vond ik zelf voortreffelijk smaken.  De Thaise kippesoep was ook lekker, het hoofdgerecht van gegrilde kabeljauw op een bedje van mango- komkommersalade met pittige dressing was niet 100% geslaagd maar al bij al ben ik toch tevreden over het menu.    Jimmy’s nagerechtje van vanilleijs met chocoladekrullen en aardbei-ijs met verse aardbeien was picobello gepresenteerd.  Echt Thais was dat natuurlijk niet.  Het was toch een gezellige avond!

Viktor is een echte deugniet en brengt ons graag aan het lachen.  Een leeg WC- of keukenrolletje neemt hij steevast in zijn mondje, over zijn neus om dan de beste Pinokio- en varkenimitatie ten beste te geven.  Hoe meer we met zijn capriolen lachen, hoe zotter hij doet!

… ook wel “Noedels van de drijvende markt” genoemd.  En zo hebben we (ahum, Valerie vooral) een tweede gerecht gemaakt uit Valerie haar nieuw kookboek.  Deze keer een gerecht uit Siam (Thailand) met als achterliggende verhaal:  “Kleine bootjes, ingericht als minisoepkeukens, spoeden zich over de khlongs (คลอง; waterwegen) en serveren allerlei noedelsoepen.  Laat alle ingrediënten weg die je niet kunt krijgen en behelp je met wat er wel is.”

De verscheidenheid aan kleuren, geuren en smaken is onbeschrijfelijk bij deze maaltijd, het is zowaar een onovertroffelijke soep geworden.  En als je op de achtergrond dan nog traditionele oosterse muziek hoort dan is dit genieten tot in de allerhoogste regionen.   Een zelfgemaakt bouillon met daarin oa visballetjes (van de Vietnamese Pangasius-vis, nooit van gehoord maar lag doodleuk te liggen in de rekken van de Cash*Fresh hier bij ons in’t straat, dus: meepakken dat beest!), rijstnoedels, brocolli, sojascheuten, verkruimelde pinda, gedroogde garnalen, m’n favouriete kruid koriander en nog veel meer.  Zonder overdrijven en zonder de bedoeling te hebben “punten te scoren bij het vrouw’ke”…  K-L-A-S-S-E!

Om de zure pil van de eerste werkdag wat te verzachten hebben we vanavond wat lekkers uit Birma (Myanmar) bereid.  Het recept komt natuurlijk uit mijn allernieuwste kookboek, gekregen voor nieuwjaar van Nathalie.  Deze lekkernij is een wrap met stukjes gekookte kip, mango, knapperige sla en zoete chilisaus, vergezeld van een tomatensalade (~J~ Een toch wel vrij pittige tomatensalade moet zelfs ik toegeven (dus dat wil wat zeggen ). Maar overheerlijk!).  Voor de tomatensalade gebruikte ik volgende ingrediënten:

1 teentje knoflook geperst, 1 el bruine basterdsuiker, 2,5 el limoensap, 0,5 tl fijn geraspte limoenschil, 1 el vissaus, 4 onrijpe tomaten in partjes, 4 sjalotjes in ringen, 1 rode peper in ringen, een geutje arachideolie, 3 el geroosterde verkruimelde pinda’s

Ziehier een foto van het resultaat.  En het smaakte even lekker als het eruit ziet!  Probeer het zelf maar eens.

PS: de wrap is hier open afgebeeld.  Je moet hem natuurlijk nog dichtvouwen en het is erg handig als je hem in zilverpapier rolt, zoals een dürüm, dan valt hij niet helemal uit elkaar bij de eerste hap.