And there’s more! Afgelopen zaterdag had ik een 3 uur durende workshop ivm het toepassen van Taiji chen ter verdediging. Het was lekker “intiem”: er was slechts een 5-tal man, maar dit wil wel zeggen: een veel intensere workshop! Dus hebben we allerlei kneepjes geleerd dat de stukken en brokken eraf vlogen, letterlijk. Alle moves werden gefotografeerd en gefilmd waarvan we later van onze laoshi een mooi aandenking krijgen op DVD-schijfje, dat wordt leuk! Enfin, hier enkele sfeerbeeldjes, de rest op myspace van Gezondheid brengt Geluk.

Deze maand volg ik dus twee avonden in de week een workshop bij Sang Xilin. Deze juffrouw werd door m’n Taiji leraar uitgenodigd om een maand lessen te komen geven. Het is nu het derde jaar dat er door Thomas mensen uit China naar hier worden gehaald om een intense Taiji cursus te kunnen volgen in eigen land.

Ik heb al een half jaartje Taiji Chen stijl er op zitten dus ik dacht dat het wel best mee zou vallen. Jawadde, Sang Xilin weet van aanpakken! Geen opwarming nodig, direct GAAN. Na een kwartier was ik al kletsnat van het zweet. Heavy. Maar oh zo leuk. Zij zou de Chen stijl in een iets stevigere manier brengen, iets meer verwijzingen naar Gongfu. Les krijgen van een Chinees/Chinese die de sport door en door kent is een waar genoegen en zoals m’n leraar het zo schoon kan zeggen: “een ware bron van kennis”. Het was een zeer intense avond en ik heb er al veel uitgeleerd… in een wip waren die twee uurtjes voorbij. Ik kijk al uit naar woensdag.

Er zijn er hier die al lang wachten op beeldmateriaal. Wel, dat zal er weldra aankomen, want er zijn een paar fotootjes genomen deze avond.

Vorige maand was het mijn verjaardag en naar goede gewoonte krijg ik van m’n vrienden een hoop geschenkbonnen bij mijn uitverkoren e-shop: YesAsia. Uiteraard bestel ik altijd veel te veel en moet ik nog een hoop opleggen bovenop m’n geschenkbonnen (gift certificates) maar toch kan ik daar steeds zeer interessante koopjes doen.

Deze keer waren het een 20-tal artikelen (mix van DVD’s, VCD’s en CD’s). Van Chinese kinderkaraoke over een Mongoolse film (“The Cave of the Yellow Dog“, deze zeer prachtige film/documentaire zagen we reeds in de cinema, aanrader!), Chinese kinderlessen, stevige japanse muziek, een Chinese reisdocumentaire, traditionele muziek, Kung Fu en Taijiquan presentaties, …. Variatie troef en vooral: de komen dagen/weken een zeer leuke zoethouder. Kortom, we zijn weer zo blij als een klein kind dat een ijsje krijgt!

Oh ja, ik heb me gisteren dan eindelijk ingeschreven voor een Taijiquan cursus in Sint-Niklaas. Ik was dit al ruime tijd van plan, maar pas gisteren de daad bij het woord gevoegd. Heb er zelfs opleidingscheques voor besteld, want ook deze cursus komt hiervoor in aanmerking, straf! Later meer hierover.

Of in andere woorden uitgedrukt: Viktor heeft vandaag voor het eerst naar het kleuterturnen bij Turnkring Reynaert geweest. Elke zaterdag tussen 13 en 14uur is het kleuterturnen vanaf peuterklas tot derde kleuterklas. Vermits Viktor nog dikwijls praat over de “acrobatenshow in Beijing” (als hij de computer ziet wil hij nog steeds (!) naar onze opnames kijken van die acrobatenshow) maar vooral omdat hijzelf zeer bewegelijk is (koprol en pogingen tot handstand en overslag worden regelmatig uitgeprobeerd), leek het ons dan ook de perfecte uitlaatklep voor hem om “z’n ding te doen”.

En dat is niet alles, want ook ikzelf ben nog enkele jaren lid geweest van diezelfde turnclub en heb regelmatig wedstrijdturnen en gouwtreiningen meegedaan. Het zit dus “in de familie” want m’n ma turnde haar ooit tot Oost-Vlaamse kampioene, zo ver ben ik nooit geraakt.

Toen we om 13u00 aan de turnzaal stonden (het is aangrenzend aan Viktor zijn school en dus schuin over ons huisje, handig!), bleken er iets meer dan een dozijn kleuters te wachten op hun eerste turn uurtje. Bange hartjes (ook van ouders) voor het nieuwe en onbekende. Maar de hoofdleidster van dienst was kordaat: Alle ouders buiten! Viktor stal al onmiddelijk de show om op de turnmat koprollen en vooral halve handstanden uit te proberen tot verbazing van velen, hihi. Toen de deur dicht ging stonden de ouders een beetje onwennig in de gang en druipten uiteindelijk een voor een af. Maar toen de les voorbij was kon het enthousiasme van Viktor niet op. Hij heeft het er dus dik naar zijn zin.

Hier horen we later nog van! Viktor zal binnen een jaar of 16 op de Olymische Spelen van 2024 de Chinese dominatie in de gymnastiek eens op z’n grondvesten laten daveren, de toekomst lijkt dus verzekerd! Mmmm, of ook niet. Zolang hij het maar leuk vind, de rest doet er uiteraard niet toe. Noteer allen wel nu al volgende datum: zaterdag 16 mei 2009 is het turngala van Turnkring Reynaert in de Sporthal in Stekene, daar zullen de gymnasten van alle leeftijden teen en tander tonen. Be there or be square!

Neen dit is geen post over Viktor maar over mijzelf! Ik heb blijbkaar nog twee (!) melktanden zitten, links en rechts vanonder. Normaal moesten die een 20-jaar geleden er al uit zijn “gevallen”, maar deze hardnekkigaards hadden geen zin of beter: er zat geen nieuwe tand klaar. Blijkbaar kan dat gebeuren, moet weer lukken dat het bij mij is en dan nog twee!

Nu, een van die twee extremely old bastards (feichang lao) werd “verstoten” door m’n gebit, dat het beu was met zo’n ouwe pee op gezadeld te zitten. Vandaar had ik de laatste tijd last van ontstekingen in de buurt van die tand, oplossing: euthanasie (euh van die tand hé)! Met een grote grijns op het gezicht van m’n tandarts werd deze tand er uitgeslingerd. Door de ontsteking kon de verdoving echter niet 100% z’n werk doen waardoor dit -grmqdmf%omqe$ifj*lmdkjf- verdomd veel pijn deed, jawadde!

Nog meer freak nieuws? Dat kan! Twee van m’n achterste kiezen zijn namelijk aan elkaar gegroeid waardoor er een “supertand” is ontstaan. Dit had m’n tandarts met 40 jaar dienst nog nooit gezien. Fijn om weten, naast een seniele bejaarde melktand staat er een mega supertand, mss wou die melktand ‘em niet laten kennen tov dat excessief geval?

Een gezonde geest in een gezond lichaam dus. Die gezonde geest hoop ik op peil te houden door m’n chinese karakters regelmatig te oefenen. En warempel, m’n voornemen voor 2008 om ook daadwerkelijk regelmatig te herhalen lukt zeer goed.

Het andere voornemen dan, die van het gezonde lichaam begint ook vorm te krijgen. Nadat ik vorig jaar enkele maanden op zeer regelmatig basis naar de fitness ging (bijna 3 keer per week) is dat echter wegens rugproblemen gestopt. Net toen ik een goede conditie had opgebouwd en algemene kracht had verbeterd hield ik het voorbekeken. En eens je uit dat ritme zijt, tja, dan komt het er niet meer van, vandaar in 2008 een nieuwe poging.

En zie hier, vandaag de eerste keer terug in de fitness geraakt… en gekraakt . Wat deed het deugd eens lekker af te zien en te zweten. Hoewel kwasie al m’n conditie en kracht ondertussen heel ver zit zal het weer van nul beginnen zijn om alles op te bouwen. Het plan is echter dat ik de fitness eerder zie deze keer als ondersteuning en algemene verbetering van “the body”. Want ik zoek daarnaast een “echte sport” te doen. Ik ben er nog niet volledig uit waar, hoe en wanneer maar die knoop wordt weldra doorgehakt. Tipje: het zal niet geheel een overwachte sportkeuze worden voor diegenen die me een kleine beetje kennen (…).

Ook Valerie is terug gestart. Een mountainbike tour in Stekene vorige week en deze morgen stond ze op de rollerblades voor enkele kilometertjes bladen.

Vandaag had ik een dagje verlof, hetgeen ik goed gebruikt heb voor allerhande administratie en opruimwerk. Rond een uur of drie in de namiddag kapte ik mezelf af in de zetel met het voornemen rond 15.30 Viktor op te halen in de crèche. Net wanneer ik me klaar wou maken om het ventje af te halen ging m’n GSM: het hoofd van de crèche aan de lijn. Viktor was gevallen. Oh nee! Hij was met z’n hoofd tegen een tafeltje gevallen en had een gapende wonde aan het voorhoofd. Ikke in allerijl naar de crèche. Amper 2 maanden geleden moest Viktor ook aan zijn voorhoofd genaaid worden na een ongelukkige ontmoeting met een scherpe tafelpunt bij mémé. De eerste zorgen waren al toegediend deze keer en Viktor was tot mijn grote verbazing erg opgewekt.

Toch zijn we meteen naar de huisarts getrokken alwaar we gelukkig als eerste toekwamen in de wachtzaal, nl. om 16.10 u. Het spreekuur begint om 17 u dus na 50 minuten wachten was het aan ons. Bij deze zéér populaire huisarts heb ik nog nooit minder dan anderhalf uur moeten wachten dus 50 minuten was echt een gelukstreffer. Tegen 17 u zat de wachtzaal afgeladen vol. Onze flinkerd amuseerde zich goed tijdens het wachten. Er waren immers blokken en een poppenwagen voorhanden. Elke nieuwe patiënt die de wachtzaal betrad kreeg het ongelukkige verhaal van onze uk te horen van de vrouwtjes op middelbare leeftijd die kort na ons de wachtkamer binnenkwamen. Allen waren het erover eens: Viktor is echt een stoere flinke bink dat hij zo mooi speelt terwijl hij een gat van 1 kubieke centimeter in z’n hoofd heeft. 3 draadjes heeft de dokter erin genaaid en die mogen er terug uit de dag voor z’n verjaardag… Kwestie dat de foto’s niet teveel verknoeid zijn. Trots als een pauw liep onze lieverd de dokterspraktijk buiten met een mooie nieuwe plakker op zijn hoofd en een welverdiende ballon in de hand: “Nieuw plakketje!”, wijzend naar het plakkertje.

Gisteren is Viktor met Valerie langs geweest bij z’n nichtjes. Die hebben alle drie altijd veel plezier als ze samen kunnen spelen. Ook deze keer, maar het plezier was van korte duur. Na welgeteld vijf minuten aanwezig te zijn en net geen rondje gelopen te hebben vlamt onze keizer loeihard tegen een scherpe punt van een tafel aan.

Gekatapulteerd vloog hij achteruit op de vloer en bloed spatte in het rond. Valerie kreeg bijna een hartstilstand. Ik was er gelukkig niet bij, of ik lag ernaast (ik kan geen bloed zien). Dan maar naar de dokter van wacht om de openstaande wonde weer dicht te naaien. Terug thuis was Viktor echter alles weer vergeten en deed wederom halsbrekende toeren door overal op te klauteren en af te springen. Waarschijnlijk wil hij ook acrobaat worden en meedoen in de Beijing Acrobaten show. Binnen 7 dagen mogen de draadjes er terug uit en is hij weer opgelapt.

Ik ben al een tijdje “op de sukkel” met m’n rug.  Iets waar ik al altijd problemen mee heb gehad, blijkbaar heb ik een paar afwijkingskes hier en daar, de een al erger dan de andere.  Maar het laatste jaar zijn de pijnen heviger en frequenter met een climax enkele weken geleden.  Hoog tijd voor een echte rugspecialist erbij te halen.  Want de laatste weken waren zelfs niet om uit te houden en heb ik zware pijnstillers genomen.  Daarom deze middag even lekker liggen chillen onder de NMR-scan (bijna in slaap gevallen, no kiddin’) van het AZ Waasland.  Nu nog wachten op het verdict, dat komt volgende week donderdag.

Hopelijk komt er gauw beterschap want door m’n rugpijnen ben ik al vijf weken (ofzo) niet meer naar de fitness geweest: weg conditie, weg spieren, weg china-voorbereiding.  Zo heb ik deze week educatief verlof (voorbereiding voor het examen) maar Viktor heb ik slechts een dag kunnen thuis houden, daarna moest hij terug naar de creche: ik kreeg weer extreem veel last in m’n rug van ‘m op en af dingen te halen/zetten. Ben ik nu een slechte vader?  Zo voelt het althans een klein beetje, wees gerust ik weet wel beter hoor maar een prettig geval is het alvast niet.

Stiekem heb ik de fitness gevraagd om eens een kort filmpje te maken van Valerie in actie tijdens een spinning avond. En dus gisterenavond tijdens de les heeft men zo vriendelijk geweest een korte opname te maken.   Oh ja, Valerie is de tweede van links.