Archief voor november, 2007

Stekelvarken

Geplaatst op: zondag 18 november 2007 door Valerie in Dagelijkse leute

Om ons stukje natuur binnen te hebben voor dit weekend trokken we vandaag naar het Gelaag, natuurgebied in Stekene op ’t einde van onze straat. Viktor deed z’n botten aan en wij onze stapschoenen en we trokken erop uit. Een flinkerd als hij is heeft hij het hele parcours van aan ons huis tot terug, toch al snel 3 km door hobbelig en modderig terrein, zelf gestapt. Er waren onderweg dan ook heel wat bezienswaardigheden: paddestoelen, moderplassen, eendjes, pluimpjes, en … een stekelvarken! Beter bekend als een egeltje. Dit exemplaar werd opgemerkt door papa en het bleek helemaal niet bang te zijn. We bleven minutenlang tot op 10 cm van het beestje staan kijken hoe hij tussen de blaadjes scharrelde. Toen ik Viktor vertelde dat het egeltje sewes aan papa’s tenen zou gaan knabbelen was hij er toch niet meer gerust in. Plots riep Viktor: “Opeten!”. Of hij nu bedoelde dat hij het egeltje wou opeten of dat hij bang was dat het egeltje hém zou opeten is ons niet duidelijk maar grappig was het wel!

Advertenties

De Zee

Geplaatst op: zondag 11 november 2007 door Valerie in Dagelijkse leute

Deze namiddag trokken we naar Bredene. Jimmy twijfelde om nog om 14.30 u te vertrekken gezien het toch een dik uur rijden is. Maar deze aanhouder won zoals gewoonlijk en achteraf moest Jimmy toch beamen: gelukkig dat we toch nog vertrokken zijn. Er stond een ijzige wind dus Viktor werd goed ingepakt: eerst een kousenbroek, dan zijn skipak, een dikke wollen trui, warme jas en zijn muts. Zijn botten bevonden zich nog in de crèche maar we konden er gelukkig lenen (mooie roze) bij oma, waar Viktor deze nacht logeerde.

De laatste keer aan de zee had Viktor nog schrik van de golven en het water. Deze keer leek deze angst overwonnen maar toen het water over zijn botten spoelde begon onze held toch hard te huilen. Lang duurde dat niet want we wandelden verder langs het strand en door de duinen. In Bredene hebben we nog iets gedronken en vervolgens gingen we weer huiswaarts. Jimmy stond erop de drive-in van de Mac nog es onveilig te maken. Klein probleempje: Jimmy wist niet meer precies welke afrit we moesten nemen voor de Mac. Uiteraard namen we de verkeerde waardoor we 10 minuten moesten omrijden. Het werd toch nog een feest want frietjes en een burgertje in de auto smaken héél goed na een middag uitwaaien aan het strand. Onze kleine keizer zal goed slapen deze nacht!

Zee Duinen

The Rebirth of Vissertje Vis

Geplaatst op: zaterdag 3 november 2007 door Valerie in Dagelijkse leute

Gezien ons vorige bezoek aan Aquatopia zo’n succes was gingen we er vandaag nog es heen. Papa was er immers vorige keer niet bij. We parkeerden op Linkeroever dus hadden we er een extra attractie bij: een ritje met de metro. We voelden ons meteen zelf een visje: een sardientje in een blik. Kwestie van ons al wat in te leven in het leven van een vis.

Ook in Aquatopia was de halloweengekte toegeslagen dus alles was er bedolven onder pompoenen, spinnenkoppen en een dikke laag vals spinnenweb. Het eerste stukje was op zich al griezelig genoeg: bijna pikkedonker en om de paar minuten begon er een onweer. Dit gecombineerd met de halloweenversiering was net iets teveel voor onze stoere bink. Hij huilde van schrik en klampte zich vast rond mijn nek. De eerste visjes hebben we dus snel voorbijgelopen tot we in een minder angstaanjagend gedeelte kwamen.

Visjes in alle kleuren en formaten hebben we gezien. Ook schildpadden, kikkers, leguanen, koraal, enz. Onze held durfde zelfs een echte slang vast te houden! De dierenverzorger was er echter niet gerust in. Die drukte Viktor wel 3 keer op het hart vooral niet te hard te nijpen in de arme slang. Je kan zo door zo’n beestje heen nijpen dus die waarschuwing was niet overbodig. Helemaal te gek was de wandelgang die door het aquarium van de haaien loopt. We zagen de buikjes van grote monsters vlak boven onze hoofden. Viktor stond met open mond te kijken.

Zwemmende teenage mutant ninja turtle Slangenbezweerder Viktor Onderwater coffeeshop Het licht gezien?

Hulpkok

Geplaatst op: zaterdag 3 november 2007 door Valerie in Dagelijkse leute, Gerechtjes

Deze ochtend trokken Viktor en ik onze kookschort aan. Met mama als chefkok en Viktor als hulpkok moesten het heerlijke koekjes worden! Ons huis, dat naar aanleiding van het eerste bezoek van potentiële kopers gisteren volledig was opgeruimd en grondig gekuist werd, moest eraan geloven. Viktor schudde even met de bloemzak en de keuken was bedolven onder een wit laagje.

Deeg kneden is een concept dat nog niet geheel duidelijk is voor onze peuter. Voor hem betekent het een stukje deeg uit de pot nemen en het vervolgens in de spoelbak keilen. Hup, nog een stukje deeg in de spoelbak, en nog eentje. Het stijfkloppen van eiwit met de mixer was een waar wonder. Het aanbrengen van eigeel op onze koekjes kon Viktor als de beste! Het strooien van suiker ging niet zo gelijkmatig. Het ene koekje was dus al zoeter dan het andere. Maar wat een smulfestijn eens onze koekjes klaar waren! Zelden zo’n harde brokken gegeten maar smaken deden ze want: wat je zelf doet doe je beter (DIY hardcore)! Zo denkt ook Viktor erover.

Kok en kokkin Helpertje help De deeg moet dood!
Roeren Tikkeneikesgeil Zoete, zoeter, zoetst