Tut voor Sint

Geplaatst op: zondag 23 november 2008 door Valerie in Dagelijkse leute

Vandaag was het naar jaarlijkse gewoonte Sinterklaasfeest van Jimmys werk.  De afgelopen twee edities waren heel succesvol dus we keken er ook dit jaar fel naar uit.  De activiteit riep deze keer wel wat vragen op: we zouden naar een animatiefilm gaan kijken in Kinepolis te Brussel.  Maar welke film is geschikt voor alle kinderen tussen 0 en 12 jaar?  Bij aankomst bleek dat er twee zalen waren: 1 voor de Vlamingen en 1 voor de Walen.  Natuurlijk, een bijkomend praktisch probleem waaraan ik niet gedacht had: kinderen kunnen nog geen ondertiteling lezen dus moest de film NL of FR gesproken zijn.  Het bleek de film Madagascar  2 te zijn die ons werd voorgeschoteld.  We kozen een plaatsje vooraan int midden.  Het verhaal begon met een lief babyleeuwtje en zijn papa die wat ronddolden.  Viktor had een brede glimlach op het gezicht bij het aanschouwen van zo’n lieflijk tafereeltje.  Meteen daarna echter werd het verhaal heel wat grimmiger.  Stropers ontvoerden het welpje en stopten het brutaal in een houten kist.  Het diertje huilde en jammerde: “Papaaa!  Papaaa!”.  Viktor zette het op een huilen.  We trachtten hem te sussen met de mededeling dat papaleeuw zijn zoontje wel zou komen redden.  Ja hoor, daar kwam papaleeuw al aangelopen.  Maar … papaleeuw werd koudweg neergeschoten.  Dit deed voor Viktor de deur toe.  Hij krijste de hele filmzaal bij elkaar.  En zo stonden we welgeteld 6 minuten na aanvang van de film weer in de gang.

Pas 2 uur later zouden we kunnen lunchen en zou de Sint komen.  We moesten dus intussentijd een andere activiteit vinden.  En die vonden we: we bezochten het Atomium.  Na 27 jaar was ik immers nog nooit binnen geweest in onze grote bollen in de hoofdstad.  Het bezoekje was leuk doch niet spectaculair.  We repten ons terug naar de Kinepolis en na een broodje of 2 konden we beginnen aanschuiven in de laaaaaaaaaange rij wachtende kinderen.  Toen het na 40 minuten onze beurt was gaf onze kleine keizer zeer moedig en zoals afgesproken zijn tutje en een tekening aan de heilige man.  In ruil kreeg hij een leuke robot cadeau.  Alle kindjes kregen een cadeau afgestemd op leeftijd en geslacht.  De robot valt in de smaak bij Viktor maar het ballenbad dat hij vorig jaar kreeg was toch nog een groter succes.

Een onverwachte meevaller deze middag was de voege sneeuwval.  We bouwen een reuze-sneeuwman en hielden een sneeuwbalgevecht.  Mijn auto was helemaal ondergesneeuwd en nadat ik hem in de late namiddag in  de garage binnenreed heeft Viktor zich een uur geamuseerd met sneeuw van mijn auto te halen met behulp van een aftrekker.  Dolle pret en een propere auto voor mama!

Zopas is Viktor z’n eerste nacht zonder tut ingegaan en tot nu toe is die probleemloos verlopen.  “Ik ben al groot” mag Viktor nu terecht zeggen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s