Camp Grab (Montenegro)

Geplaatst op: vrijdag 25 juli 2014 door Valerie in Reizen

Pictures Camp Grab

Ons eerste kamp in Montenegro, Camp Grab, ligt net over de grens met Bosnie, aan de Tara rivier, de properste rivier van Europa. We verblijven in een houten huisje met daarin niets anders dan 4 stapelbedden. Voor sanitair moeten we 20 m verder in een apart gebouwtje zijn. Het hele opzet van deze accomodatie is prachtig vormgegeven. Alles klopt: de ligging aan de azuurblauwe rivier omgeven door bergen, de materialen (hout en natuursteen), de schommelbanken en hangmatten op schaduwrijke plekjes, het eten dat traditioneel bereid wordt in een houtoven, het haardvuur dat savonds gezellig knettert. Bovendien kunnen de kids spelen met verschillende viervoeters die hier thuis zijn: een lieve hond die we Bobbie noemen en verschillende poezen.

De meeste gasten komen hier speciaal voor het beoefenen van allerlei watersporten: raften, kajakken, hydrospeed, canyoning, enz. Wij maken kennis met het water door er eerst eens in te zemmen. Dat is sneller gezegd dan gedaan. De temperatuur van deze rivier is 8 graden. Ter vergelijking: in ons zwembad in de tuin bedroeg de laagste temperatuur ooit 14 graden, de warmste 24. Het water van de Tara-rivier is dus ijs- maar dan ook ijskoud! Daarom trekken we een wetsuit aan en de kids ook nog een zwemvest. Zoveel haalt die wetsuit ook niet uit maar het is de gedachte die telt. Viktor en de gastvrouw slagen er uiteindelijk in me zover te krijgen dat we met ons 2 deelnemen aan een raftingtocht. We delen de boot met een Hongaarse familie en de sfeer zit er goed in. Viktor durft een spectaculaire sprong te maken vanop een gigantische rots in het ijskoude water. De oudere jongens van de Hongaarse familie kijken vol ontzag naar hem. We werken ons door alle stroomversnellingen zonder dat er een man overboord gaat.

Naast de watersport moeten we natuurlijk ook de prachtige natuur op de begane grond ontdekken hier. Dat doen we door een inspannende maar heerlijke tocht te maken naar de top van een berg. De top hebben we echter niet gehaald, dat was iets te hoog gegrepen maar we hebben er toch van genoten. Er kwam heel wat klim- en klauterwerk bij kijken want het was geen gezinswandelingetje maar een heuse trektocht. Moe maar tevreden zaten we die avond bij het kampvuur, waar een groep Franse tieners muziek van o.a. Stromae zat te beluisteren. Natuurlijk zong Viktor uit volle borst mee.

Advertenties
reacties
  1. Oma en Opa Mimosa schreef:

    Brrrrr, dat ziet er koud uit, maar toch zo mooi om het niet te doen.
    Prachtige foto’s

    • Opa en oma Sunflower schreef:

      Allemaal prachtige foto’s.

      Iets totaal anders : Luc wil weten of er vanaf mogen iemand voor de poesjes zorgt, en of die over toegang beschikt?

      Nog veel plezier!

  2. Opa en oma Sunflower schreef:

    vanaf moRgen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s