Thailand 2016

Geplaatst op: vrijdag 8 juli 2016 door Jimapore in Reizen

Sawadee krap!

Morgen is het zover.  We trekken met ons gezinnetje terug richting Azië.  Geen China deze keer maar het land van de glimlach aka Siam aka Thailand.   En deze keer gaan we niet alleen, maar reizen opa en de nichtjes met meme en klonk klank ook mee.   Dat wordt dubbele pret en dubbel zo veel avonturen!

Dus, als alles goed gaat, vanaf morgen te volgen op onze reisblog!

Hier alvast onze geplande route:

thailand2016trip

Terugrit

Geplaatst op: woensdag 30 juli 2014 door Valerie in Dagelijkse leute

We reden in drie etappes naar onze eerste bestemming, (via München en Zagreb naar Sarajevo), maar de terugrit willen we in slechts twee etappes volmaken: van Mostar in een keer naar München en daarna naar onze nederige stulp.

Vanuit Mostar rijden we richting uiterste Zuiden van Bosnië, om via de kust van Kroatië naar Zagreb en zo verder te rijden. Naarmate we verder Zuidwaarts rijden zien we betere infrastructuur en veel nieuwe en mooie gebouwen, kantoren en winkels, hier lijkt ons veel investering te gaan naar het rijkere? Zuidelijke gedeelte. Maar ook hier nog steeds geen snelweg of tweevaks baan. Daarom dus dat we eerst naar Kroatië rijden. En zowaar, we zijn Kroatië nog maar net binnen of daar is het begin van een nagelnieuwe snelweg richting Zagreb. Vermits we helemaal aan het begin van deze (met tol belaste) snelweg oprijden rijden, is er bijna geen enkele andere auto te zien, het is een plezier om te cruisen over deze speciaal voor ons aangelegde snelweg, of althans zo voelt het toch een beetje.

Het is al vrij laat (na negen uur) wanneer we uiteindelijk arriveren in München. We stappen terug het Holiday Inn hotel binnen en hopen dat ze nog een kamertje vrij hebben. De familie kamers blijken allemaal bezet maar als we vertellen dat het voor ons helemaal niks uitmaakt om maar twee bedden te hebben voor ons viertjes (‘We will share the beds, it’s ok, we do this often.’), worden er behoorlijk want wenkbrauwen gefronst achter de balie. Moe ploffen we in het bed en kijken ernaar uit om morgen weer thuis te zijn.

Mostar (Bosna i Hercegovina)

Geplaatst op: woensdag 30 juli 2014 door Jimapore in Reizen

Flickr Album Mostar

We zijn terug in Bosnië aangekomen, meer bepaald in het stadje Mostar. Dat zal menigeen waarschijnlijk een klein belletje doen rinkelen want Mostar ging de wereld rond wanneer in de smerige Joegoslavische oorlog de eeuwenoude brug vernietigd werd. Niet alleen de brug maar heel Mostar heeft het hard te verduren gekregen en vrijwel heel het centrum werd vernield. Een kleine twintig jaar later is daar nu sporadisch nog iets van te merken. Het hart van de oude stad, de befaamde brug, is helemaal vernieuwd en tientallen souvenir standjes en uitnodigende restaurantjes fleuren de boel helemaal op.

De paar kleine straatjes wemelen van toeristen die kuieren en genieten op terrasjes van oa het overheerlijk ijs dat men hier in alle kleuren en smaken aanbiedt. Souveniertjes bestaan overwegend over “The Old Bridge” of over de oorlog: soldatenbaretten, kogels en allerhande munitie. Andere prulletjes lijken recht uit het Middenrijk te komen want we kunnen niet verklaren waarom we plots “The Temple of Heaven” hier zien liggen :-). Her en der staan kerkjes maar vooral moskeeën en minaretten tussen de gebouwen. Er is hier zelfs een grot met daarin een coole lounge bar, alles piekfijn in orde.

Wanneer we eventjes afwijken van die paar vernieuwde straatjes zien we toch een pak gebouwen in de stijgers staan voor renovatie en een heleboel andere die nog de sporen laten zien van de oorlog. Her en der lopen kleine zigeuner kinderen de vuilbakken af te speuren naar eten. Het is peis en vree in het kleine toeristische centrum, maar eens daarbuiten is er nog werk aan de winkel. Desalniettemin is dit zeker een aanrader voor een daguitstapje mocht je hier in de buurt zijn.

Oh ja, vermeldenswaardig is ons Pansion Čardac waar we verblijven. Slechts 3 kamertjes die verhuurt worden hier en de gastvrouw is een zeer lieve en attente mevrouw die ons bij aankomst alvast verlekkerde met zelfgemaakte frisdrank en gebakjes, smullen maar.

Jammer genoeg is onze reis alweer tot een naderend einde gekomen. Morgen trekken we terug huiswaarts met eerst nog een overnachting in München. Tenminste als ik hier weg geraak met mijn auto want de straatjes zijn hier enorm smal met her en der geparkeerde auto’s die de boel blokkeren. Dat wordt tot op de millimeter manoeuvreren morgen, fingers crossed!

Kotor (Montenegro)

Geplaatst op: dinsdag 29 juli 2014 door Valerie in Reizen

FlickrSet

Volgens mijn uitstekend uitgekiende plan zouden we na ons verblijf in Etno Selo 2 nachten gaan kamperen in Biogradska Gora Nationaal Park. We hadden alles voorzien: tent, luchtmatras en pomp, 4 slaapzakken, proviand, kaarsje tegen de muggen. Terwijl we koers zetten naar het park merken we echter steeds duidelijker dat de bergwegen ons weer eens bij de neus nemen. We komen slechts tergend traag vooruit en op dit tempo zullen we pas in de late namiddag arriveren. Bovendien willen we na de 2 nachten kamperen naar de kust, helemaal aan de andere kant van het land. Daarom besluiten we de plannen te wijzigen en te kamperen bij een meer dichtbij de stad Nikscic, niet zo ver van Etno Selo. Wanneer we na enkele uren terugrijden bij het meer aankomen regent het en blijkt alle grond rondom het meer ofwel te bestaan uit moerasland ofwel uit rots. Opnieuw zijn we dus genoodzaakt ons plan te wijzigen. Jimmy, die geen aanhanger is van kamperen, stelt voor om nu reeds door te rijden naar de kust. Zo gezegd zo gedaan, we rijden verder richting kust en gaan ervan uit dat we in de toeristische badplaats Budva wel een hotelletje zullen vinden. We parkeren daar de auto en starten onze hotelzoektocht te voet. Daarbij doen onze ogen pijn van al het rode vlees van mannelijke en vrouwelijke Russen die zich in nauwelijks verhullende badkledij langs de straten flaneren. Ik kan je verzekeren, dat was vaak geen streling voor het oog! Het begint ons te dagen dat Budva misschien niet de geschikte plaats is voor ons. De kids stellen hun hoop op een hotel met een zwembad en glijbanen. Wanneer ik daar informeer naar de prijs moet ik de kids teleurstellen: 250 EUR per nacht is me net iets teveel. Intussen is het avond geworden en zijn we het allemaal wel wat beu geworden. Uiteindelijk neem ik de gsm en bel naar het hostel waar we de daaropvolgende 3 nachten geboekt hebben, Old Town Hostel in Kotor, in de prachtige Baai van Kotor. Na 2 minuten is het geregeld, we kunnen erheen en kunnen deze 2 nachten gewoon bijboeken. Uiteindelijk zijn we tegen 22 u geïnstalleerd in een zeer gerieflijk en gezellig appartementje op de bovenste verdieping midden in de oude stad van Kotor.

We genieten van zon, zee, strand, zwembad, glijbanen, ijsjes, verse vis, een boottochtje, een bezoek aan een avonturenpark, een inspannende wandeling naar een kasteelruine boven op de heuvel en nog heel wat meer.

Jerom de Oppomper

Geplaatst op: maandag 28 juli 2014 door Valerie in Dagelijkse leute

Etno Selo Montenegro

Geplaatst op: maandag 28 juli 2014 door Valerie in Reizen

FlickrSet

Onze volgende bestemming is Etno Selo Montenegro, een “ecodorp” zoals je er hier verschillende kan vinden. Naar Montenegrijnse normen is het niet zo ver rijden. Op een landkaart lijkt alles hier vlakbij en in afstand gesproken is dat ook zo maar het ruige bergachtige landschap zorgt ervoor dat de gemiddelde rijsnelheid niet boven de 30 km per uur uitkomt. Tijdens onze rit naar Etno Selo rijden we door enge tunnels: gewoon een gat uitgehouwen in de berg, onverlicht en amper breed genoeg voor een Toyota Avensis. In zo’n tunnels is het dan wel tweerichtingsverkeer…

De beloning is groot wanneer we aankomen in Etno Selo: het lijkt wel een aards paradijs voor groot en klein. De jongens moeten meteen aan grote dierenvriend Alix denken wanneer ze de konijntjes voeren, achter de kalkoenen lopen, de poezen strelen en met de hond spelen. In ons gezellige stenen huisje slapen mama en papa in het grote bed beneden. De kinderen moeten een zeer steile houten trap op kruipen om daar onder het dak op matrassen te slapen. Dat vinden ze natuurlijk helemaal super. ’s Ochtends worden we gewekt door gemiauw aan ons raam. Wanneer we het raam openen springt een lieve witte poes naar binnen die Viktor de naam “Witte Linović” geeft. Het wordt de komende dagen ons huisdiertje. De kennismaking met de loslopende kalkoenen is minder zachtaardig. Viktor denkt de beesten te kunnen insluiten en geeft Vladimir hiertoe de nodige aanwijzingen. Wanneer de beesten zich echter opgejaagd voelen fladderen ze plotseling met veel kabaal rakelings over de jongens heen. Die verschieten zich een ongeluk natuurlijk en rennen voor hun leven. Dat was lachen!

De maaltijden hier zijn ook bijzonder te noemen. Als eerste kiezen we voor een plaatselijk visgerecht. Op de menukaart staat echter aangegeven dat het gaat om 1 kg vis. We besluiten daarom het gerecht te halveren en te delen. Even later krijgen we toch nog 3 volledige kleppers van vissen voorgeschoteld, overheerlijk maar we moeten moeite doen om deze halve kg vis op te krijgen. Kostprijs van dit feestmaal is amper 7,5 EUR! De jongens smullen van echte pannenkoeken met huisbereide aardbeiencoulis, mmmmm! Het ontbijt bestaat elke morgen uit een gigantisch bord met daarop het volgende: artisanale kaas- en vleesplakjes, jam, honing, een bolletje boter, een ommelet, 2 sneetjes brood en een stuk of 5 smoutebollen. Stevig ontbijtje dus! Op de derde dag breken we alle vettigheidsrecords: na het ontbijt met de 5 smouttebollen per persoon kiezen we ’s middags voor pannenkoeken, niet wetende dat het avondmaal enkele uren later bestaat uit, opnieuw pannenkoeken, aangevuld met reuzesmouttebollen dit keer in vierkante vorm. Pfff, dit heeft toch wel ruim een dag op onze maag gelegen.

Waar we ons zoal mee amuseerden tijdens ons verblijf in Etno Selo: spelen in de speeltuin en de houten kinderhuisjes, voetballen op het grote grasterrein, elkaar natspuiten met waterpistolen aangezien het aanwezige zwembad leeg stond, genieten van een drankje op een terrasje, Uno spelen, insecten vangen in een potje en opzoeken om welk beest het ging. Zo vingen we een grote bruine mier en een groene sprinkhaan die nog veel groter was. Tegen de verwachting in lag de sprinkhaan na een half uur half dood en na een volledig uur was hij bezweken, de mier was gewonnen!

Ook nog op ons programma stond een bezoek aan Durmitor Nationaal Park. Daar kwamen we na een adembenemende rit van 2,5 uur langsheen een spectaculaire slingerende bergweg. Wie wil genieten van een ongerept berglandschap moet hier zijn!

Video  —  Geplaatst op: zaterdag 26 juli 2014 door Valerie in Reizen